Standardowy program obróbki składa się z symbolu startu (pojedyncza linia), nazwy programu (pojedyncza linia), treści programu i polecenia zakończenia programu (zwykle jest to pojedyncza linia). Program kończy się także symbolem zakończenia programu. Symbole początku i końca mają ten sam znak: % w kodzie ISO i ER w kodzie EIA. Poleceniem zakończenia programu może być M02 (koniec programu) lub M30 (koniec taśmy). Obrabiarki CNC zazwyczaj wykorzystują wykonanie programu zapisanego w pamięci. W tym przypadku M02 i M30 mają wspólną cechę zatrzymania wrzeciona, chłodziwa i posuwu po wykonaniu wszystkich pozostałych instrukcji w segmencie programu i zresetowaniu układu sterowania. M02 i M30 są całkowicie równoważne na niektórych obrabiarkach (systemach), ale różnią się w innych: kończąc program za pomocą M02, kursor zatrzymuje się na końcu programu po automatycznym wykonaniu; natomiast po zakończeniu programu za pomocą M30 kursor i wyświetlacz automatycznie powracają na początek programu po automatycznym wykonaniu, a program można uruchomić ponownie, naciskając przycisk Start. Chociaż M02 i M30 mogą dzielić segment programu z innymi słowami programu, najlepiej jest wylistować je osobno lub dzielić segment programu tylko z numerem sekwencyjnym.
Nazwa programu znajduje się przed treścią programu i po symbolu uruchomienia programu i zazwyczaj zajmuje jedną linię. Istnieją dwie formy nazw programów: jedna zaczyna się od określonej litery angielskiej (często O), po której następuje kilka cyfr. Maksymalna dozwolona liczba cyfr jest podana w instrukcji obsługi, przy czym najczęściej stosowane są dwie lub cztery cyfry. Tę formę nazwy programu można również nazwać numerem programu. Druga forma składa się z angielskich liter, cyfr lub kombinacji angielskich liter i cyfr i może również zawierać znak „-”. Ta forma zapewnia użytkownikom większą elastyczność w nazewnictwie programów. Na przykład program trzeciej operacji obróbki kołnierza o numerze części 215 na tokarce CNC LC30 można nazwać LC30-FIANGE-215-3, co znacznie ułatwia użytkowanie, przechowywanie i wyszukiwanie. O wyborze formy nazwy programu decyduje system CNC.